خرید کتاب از برج و باروی خشتی تا برج های آهنی نشر کارنامک

اينک نزديک دو سده و نيم از پايتختي تهران، اين بزرگترين شهر ايران ميگذرد، اما ريشه و پيشينهي اين شهر زشت و زيبا، شهر دود و برج، شهري با آن بارانهاي بهاري و پاييزي که دودها را ميشويد و هوا را دلانگيز ميکند بسيار بيش است و به هزارههاي پيش از مسيح ميرسد.
سفالينههايي بهگونهي تصادفي از «درروس»، «پاسداران» (بوستان پنجم) و ديگر جاها بهدست آمده، يا کاوشهاي باستانشناختي در «قيطريه»، «خجير» (نزديک تهرانپارس) و شهرکهاي نزديک تهران با يافتههايي که گاهنگاري آنها به اواخر هزارهي دويم و نخستين سدههاي هزارهي نخست پيش از مسيح ميرسد، همه و همه دال بر پايداري و ماندگاري ديرپاي تهران است.
هرچند پس از يورش مغولان در ري و رفتن آنها به ديگر شهرها، از ري ـ اين عروس زيباي اسلام،ـ جز يک شهر نيمهويران، سوخته و آتشگرفته که از هر گوشهاش دود نابودي برميخاست، با مردماني داغدار چيزي بيش نماند، اما همين شهر از دست رفته و در آستانهي نابودي کامل، از ميان خاکستر و ويراني ديگربار قد برافراشت و اين امکان و اجازه را نداد که شهري ديگر جانشينش شود.
آباداني تهران را بايد مديون امامزاده حمزه باشيم، چه شاه تهماسب صفوي که به زيارت او از قزوين به ري ميرفت، روستاي زيرزميني و بيغولهنشين تهران را خوش آمد و دستور داد بارويي گرداگردش بکشند. اما پايتختي تهران را آقامحمدخان قاجار به تهرانيان پيشکش کرده است. او براي دور نماندن از ايل و طايفهي خود و سربرنداشتن احتمالي دشمنانش تهران را به پايتختي برگزيد و از اين زمان است که ري روز به روز راه نشيب را ميپيمايد و تهران گسترش يافته روز به روز در راه فراز دست.
در اين کتاب در راستاي پيشينهشناسي تهران، بر اين کوشش شده که گام به گام از روستاي کوچک زيرزميني تهران و تهرانيهاي بيغولهنشين گذشته و به تهران ناصري و دارالخلافهي تهران رسيده و از اين نيز گذشته تا به بزرگ شهر امروز تهران دست يافته و سخن برانيم.
جز کتاب و پژوهشهاي بزرگواراني چون زندهياد «محمدتقي مصطفوي»، استاد باستانشناس و استاد روي در خاک کشيده «جناب يحيي ذکاء» و نيز «جناب دکتر حسين کريمان»، از عکسهاي قديمي تهران و نقشههايي که در زمان قاجاريه کشيده شده، بهره گرفته شده است.