خرید کتاب پیامبر خاموش اثر یوزف روت نشر افق

یوزف روت (1894-1939) نویسندۀ اتریشی صاحب‌نام، از بزرگان ادبیات اتریش و سرزمین‌های آلمانی‌زبان در ابتدای قرن بیستم بود. او آثار مهمی از جملۀ مارش رادتسکی را نیز به رشتۀ تحریر درآورده. او از جملۀ نویسندگانی است که با شروع جنگ جهانی اول، با حسرتی بی‌مانند به گذشته و به جهانی ورای مارشِ جنگ می‌نگریستند.

جزئیات مربوط به سال‌های اولیه زندگی، باورهای مذهبی و زندگی شخصی یوزف روت به‌طوری گسترده ناشناخته مانده؛ خود روت عامدانه اطلاعات زندگی‌نامه‌ای‌اش را پنهان کرد یا تغییر ‌داد. آنچه مشخص است این است که او در لِمبرگ (اکنون در اوکراین) و وین تحصیل و از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۸ در ارتش اتریش خدمت کرد. پس از جنگ، به‌عنوان روزنامه‌نگار در وین و برلین کار کرد و به‌طور منظم برای روزنامه فرانکفورتر سایتونگ (۱۹۲۳–۱۹۳۲) مطلب می‌نوشت. در این دوره، چندین رمان نوشت که از میان آن‌ها مارش رادتسکی (1932) به‌عنوان بهترین اثر او شناخته می‌شود؛ اثری برجسته که تصویری دقیق از روزهای پایانی سلطنت ارائه می‌دهد.

پیامبر خاموش، نوشتۀ یوزف روت بزرگ، بر اساس مشاهدات نویسنده از مسکو خلق شده؛ در زمستانِ سخت 1926 که اقامتی طولانی در این شهر داشت. پیامبر خاموش تقلایی درخشان است از به تصویر کشیدنِ انقلاب روسیه و خیانتِ پسِ آن، از طریق عیان کردن انگیزه‌های شخصی‌ رهبران انقلاب. فریدریش کارگانِ بی‌رحم – نماد تروتسکی – به‌اجبار و البته با پای خود به تبعیدگاه می‌رود، پس از آنکه در ملاءعام به سرپیچی از ساوِلی بی‌اخلاق دست می‌ند – شخصیتی که در داستان نماد استالین است. پیامبر خاموش، که در اوجِ تردیدها دربارۀ سرنوشت تروتسکی نوشته شده، تصویری بی‌بدیل از ایده‌آلیسم انقلابی است که به بدبینی انقلابی تبدیل شده است. روت به مسئلۀ قهرمانان اخلاقی در زمان انحطاط و سنت‌های رو‌به‌زوال علاقه‌مند بود.

بسیاری از داستان‌های او به مشکلات رابطۀ پدر و پسر می‌پردازند؛ در این میان، امپراتور سالخورده، فرانسیس یوزف، به‌طور مکرر به‌عنوان یک شخصیت پدرانه ظاهر می‌شود. در سال ۱۹۳۳، روت به پاریس مهاجرت کرد و باقی سال‌های عمر خود را آنجا گذراند. در سال‌های پایانی عمر، او با احساس حسرتی فلج‌کننده  به گذشته می‌نگریست؛  احساسی که در شش رمانی که در دوران تبعید خلق کرد، به‌روشنی  دیده می‌شود.

پیامبر خاموش (Der Stumme Prophet)  اثری پیچیده از یوزف روت است که به کاوش در آرمان‌های انقلابی، سرخوردگی‌های شخصی، و تأثیر مخرب ایدئولوژی‌های سیاسی بر زندگی فردی می‌پردازد. این رمان که در سال ۱۹۲۹ نوشته اما پس از مرگ نویسنده در سال ۱۹۶۶ منتشر شد، با سبک خاص روت که ترکیبی از مشاهدۀ دقیق و انسان‌گرایی عمیق است، تصویری از شور و شوق سیاسی و سرخوردگی ناگزیر آن ارائه می‌دهد.