تأمل و کوشش برای آگاهی از اصل و منشأ لغات و دریافتِ ارتباط میان لفظ و آنچه لفظ بدان اطلاق شده، همواره گرایشِ طبیعیِ آدمی و دغدغۀ ذهن و اندیشۀ جست‌وجوگرِ وی بوده است.
فرهنگِ ریشه‌شناختیِ زبان فارسی، حاصلِ همّتی بی‌همتاست تا دستگیرِ آن دغدغه‌ها و ذهن‌های جست‌وجوگر شود. همّتی، که نویسنده‌اش را بر آن داشته است تا شانزده سالِ بی‌وقفه را، روزان و شبان، بر سرِ تدوینِ آن سپری کند.
وی با کوششی خستگی‌ناپذیر کتاب‌ها و مقالاتی بسیار را از نظر گذرانده تا آرا و نظراتِ محقّقانِ صاحب‌نظر را دربارۀ منشأ و ریشۀ لغاتِ فارسی گرد آوَرد و در اختیار خوانندگان و علاقه‌مندان نهد.
نویسندۀ فرهنگِ ریشه‌شناختیِ زبان فارسی نخستین ایرانی‌ای است، که در این وادیِ بسیار پُرخطر گام نهاده است. پیش از وی، هر آنچه در عالمِ ریشه‌شناسیِ لغات فارسی به قلم درآمده، اغلب به همّتِ مستشرقان اروپایی بوده است؛ آثاری، که البته باید گفت، به تمام و کمال نیز، به سرمنزلِ مقصود نرسیده و فرهنگی درخورِ این موضوع در اختیار محقّقان ننهاده است. جز این باید از جنبۀ کم‌نظیر و شایستۀ توجّه گویش‌پژوهیِ فرهنگِ ریشه‌شناختیِ زبان فارسی یاد کرد؛ چرا که نویسنده در غنا بخشیدن به مداخلِ این فرهنگ از پژوهش در گویش‌ها و نقلِ لغاتِ گویشی، به هیچ روی، غفلت نورزیده است