پانصد سال از مرگ ماکیاولی می‌گذرد، اما نام او هنوز از جهت مکر و تزویر و دورویی در سیاست زبانزد همگان است. شکسپیر او را «آدمکش» لقب داد و این «ماکیاولی آدمکش» همواره نزد اندرزگران و اخلاقیون همه‌ی مکتب‌ها، اعم از محافظه‌کار و انقلابی، منفور بوده است. او چنان بدنام است که هنوز در مناظرات سیاسی اتهام ماکیاولیست‌بودن اتهامی سنگین به شمار می‌رود. اما پایه و مایه‌ی این شهرت شوم ماکیاولی چه بوده است؟ آیا به‌راستی مستحق چنین سوشهرتی است؟ او در آثار عمده‌اش دقیقا چه دیدگاه‌هایی را در باب سیاست و اخلاق سیاسی مطرح کرده است؟ این‌ها پرسش‌هایی هستند که کتاب حاضر می‌کوشد به آن‌ها پاسخ بدهد. نویسنده‌ی کتاب، پروفسور کوئنتین اسکینر، یکی از بزرگ‌ترین اندیشمندان معاصر شمرده می‌شود و همین نکته نیز اعتبار کتاب را دوچندان می‌سازد.