خرید کتاب ده غلط مشهور درباره اسرائیل نوشته ایلان پایه نشر کتابستان

ما امروزه اطلاعات و درک بسیار بهتری از این بحث داریم که مردمی که در آنجا زندگی می‌کردند در آستانهٔ [آغاز] استعمار و کوچ صهیونیستی به کشور [شان]، خود را چگونه تعریف می‌کردند. درست مثل دیگر مناطق خاورمیانه و غیر خاورمیانه، جامعهٔ فلسطین هم با مفهوم تعریف‌گر قدرتمندی که در قرن‌های نوزدهم و بیستم رواج داشت آشنا شده بود: مفهوم ملت.

فعالان محلی [یعنی فلسطینی] و غیرمحلی‌ای در آن دوران وجود داشتند که این طرز جدید «تعریف و تبیین هویت خویش» را ترویج می‌کردند، درست همان چیزی که داشت در دیگر نقاط جهان هم رخ می‌داد. ایده‌های ملی‌گرایانه، تا حدی از طریق «مبلغین مذهبی» آمریکایی وارد خاورمیانه شده بود. این مبلغین در اوایل قرن نوزدهم میلادی به این منطقه وارد شدند، هم به امید تغییر دادن دین مردم اینجا [و ترویج مسیحیت] و هم به آرزوی گسترش مفاهیم نوینِ مربوط به استقلال [و هویت ملی].

این مبلغان مذهبی، به‌عنوان افرادی آمریکایی حس می‌کردند که فقط نمایندهٔ مسیحیت نیستند، بلکه نمایندهٔ تازه‌ترین حکومت استقلال‌یافته روی نقشهٔ جهان هم هستند. نخبگان تحصیل‌کردهٔ فلسطین هم در کنار دیگر [نخبگان] جهان عرب، پذیرای این نظرات شدند و یک دکترین معتبر ملی‌گرایانه تدوین کردند که آنها را واداشت تا در درون امپراطوری عثمانی ابتدا خودمختاری داخلی بیشتری [برای عرب‌ها] درخواست کنند و دست آخر هم از آن استقلال بیابند.

در اواخر قرن نوزدهم، نخبگان روشنفکری و سیاسی عثمانی، نظریات خیال‌پرورانهٔ ملی‌گرایانه‌ای درست کردند که عثمانی بودن را با ترکیه‌ای بودن برابر می‌گرفت. این گرایش، به بیگانه‌شدن زیردست‌های غیرترکیه‌ای استانبول، که اغلبشان عرب بودند، از امپراطوری عثمانی کمک کرد.